مرکز اسناد و تحقیقات
دفاع مقدس

رویدادهای 29 آبان؛

 
 
روزشمار اسناد سازمان ملل

خاکریز عصایی‌شکل و تدابیر عراق برای تأمین آن در عملیات طریق القدس

چاپلینک ثابت
تهیه وتنظیم حسین عسگری

 

دشمن در شمال کرخه و از کنار رودخانه در حوالی آبادی جابرحمدان در یک خط مستقیم رو به شمال تا تپه‌ماهورهای رملی و غیرقابل‌عبور دامنه میشداغ، یک خاکریز دیوارمانند به ارتفاع 2 متر و نیم و عرض بیش از 3 متر که خاک آن کاملاً کوبیده و محکم شده بود، به وجود آورده بود. 

 

 

یگان های مهندسی دشمن در سراسر این خط  با استفاده از کیسه های شنی، الوار، تیرآهن و ورقه‌های فلزی، سنگرهای جنگ‌افزار انفرادی و اجتماعی و پناهگاه برای نفرات خود احداث کرده و به فاصله هر 100 متر نیز یک سکوی آتش برای تانک و یا نفربرهای حامل موشک مالیوتکا ساخته بود.(1)

 

این خاکریز از سمت جنوب به رودخانه کرخه و از شمال به زمین‌های رملی متکی شده بود، حدود 6 کیلومتر طول داشت و در زمین‌های رملی با یک زاویه تقریباً 70 درجه به‌سمت غرب پیچیده و حدود 2/5 تا 3 کیلومتر در امتداد دامنه‌های تپه‌ماهورهای رملی ادامه می‌یافت. این مواضع پدافندی برای برقراری تأمین پهلوی شمالی یگانهای عراقی ایجاد شده بود. این خاکریز، به دلیل شکل ویژه اش، به خاکریز عصایی معروف بود.(2)

 

این خاکریز  توسط یگان‌های پیاده و مکانیزه دشمن اشغال‌شده بود. این واحدها به انواع جنگ‌افزارهای ضدزره مجهز بودند و استعداد آنها به بیش از یک تیپ تقویت‌شده می‌رسید. این خاکریز تا شهر بستان نزدیک به 20 کیلومتر فاصله داشت.

 

دشمن در این فاصله خاکریزهای عرضی و طولی متعددی را که به‌صورت مواضع پدافندی آرایش یافته بودند، ایجاد کرده بود تا هرگونه رخنه و نفوذی را به این منطقه، چه از شرق به غرب و چه از شمال به جنوب کنترل و خنثی کند.

 

این موضع بسیار محکم و به انواع سلاح‌های ضد زره مجهز بود؛ ضمن اینکه توسط میدان‌های مین و سیم خاردار حلقوی شکل محا فظت می‌شد. عمق میدان مین عراق در جلو خاکریزعصایی شکل 200 متر بود. ازعرض این میدان مین، به‌ وسیله سیم‌خاردارهای حلقوی شکل محافظت می‌شد.(2)

 

این میدان مین که دارای مین‌های ضدنفر، ضدتانک و منور (روشن‌کننده) بود، به‌وسیله چند رشته سیم ‌خاردار حلقوی و عمودی تقویت شده بود. ضمناً این میدان مین با آتش تیربارهای سنگین و جنگ‌افزارهای سبک ضدزره که در سنگرهای مسقف داخل خاکریز قرار داشتند، پوشانده شده بود و در جلوِ آن یک میدان مین نامنظم  قرار داشت.

 


 

منابع

1- گلعلی بابایی و حسین بهزاد، خاطرات شفاهی سرلشگر پاسدار محمد علی عزیزجعفری، انتشارات سوره مهر1394

2-سیدیعقوب حسینی، مسعود بختیاری و محمدحسن لطفی، ارتش جمهوری اسلامی ‌در هشت سال دفاع مقدس، جلد2، تهران: سازمان عقیدتی - سیاسی ارتش (معاونت تبلیغات و روابط عمومی)، 1373، ص204.

3-مجله صف شماره 382 ،گفت‌وگو با سرتیپ  لطفی، فرمانده لشکر 16 در سال‌های دفاع مقدس

 

عکس‌های مرتبط: 

دیدگاه جدیدی بگذارید