عملیات ایذایی روی اسکله‏ های العمیه و البکر

چاپلینک ثابت

عملیات ایذائی بر روی اسکله های العمیه و البکر با هدف ورود کاهش توان نیروهای عراقی مستقر بر روی دو اسکله مذکور، با یک روز تاخیر در تاریخ 18 دی ماه 1366 آغاز شد. این عملیات، صرفا به منظور ایذاء نیروهای دشمن به صورت کاملا محدود طراحی گردید و عملیات اصلی با هدف تصرف اسکله با دوماه تاخیر به بیستم اسفندماه موکول شد.

 

اهمیت اسکله‌های العمیه و البکر از این جهت بود که این دو اسکله، چشم‌های عراق برای کنترل تمامی حرکات در شمال خلیج‌فارس بود. به همین دلیل علی‏رغم موفقیت جمهوری اسلامی در عملیات کربلای3 (1365/6/9) در انهدام تأسیسات نظامی مستقر در آنها، مجدداً اقدام به تجهیز و تقویت آن‌ها کرد. نیروی دریایی عراق با استفاده از رادارهای اطلاعاتی مستقر در اسکله‌ها علاوه بر ردگیری کشتی‌ها می‌توانست جنگنده‌های خود را در تهاجم به اهداف راهنمایی کند.

 

اسکله العمیه در فاصله حدود 27 کیلومتری و اسکله البکر در فاصله 38 کیلومتری از ساحل رأس ‏البیشه احداث شده‏ اند. این اسکله‌ها به ترتیب دارای 957 و 995 متر طول بوده و عرض آن‌ها نیز از 2 تا 105 متر متفاوت می‌باشد. یکی از ویژگی‌های جوّی منطقه عملیاتی تلاقی آب‌های خورعبدالله و اروندرود است که موجب تلاطم آب و جزر و مدّ شدید در این نقطه به خصوص در فصل زمستان می‏شود. این پدیده طبعاً بر تمامی حرکت‌های دریایی در منطقه تأثیر می‌گذارد.

 

محدودیت امکانات نیروی دریایی سپاه با وجود چنین پدیده ‏ای, انجام هرگونه عملیاتی را در این منطقه با مشکلات فراوان روبه‌رو می‌کرد، لذا برای عملیات، طرح به کارگیری توپخانه و نیروهای هجومی به طور مشترک تنظیم گردید.

 

این مأموریت به ناوتیپ امیرالمؤمنین(ع)، تیپ پدافند هوایی امام سجاد(ع) و تیپ توپخانه 42 یونس از یگان‌های نیروی دریایی سپاه محول شد. طبق طرح مانور تیپ یونس با توپ‌های 155, 130 و 122 میلی‌متری (کاتیوشا) و موشک‌انداز 240 میلی‌متری مأموریت داشت قبل از آغاز حمله حجم آتش مؤثر روانه اسکله‌ها کند، پس از آن ناوتیپ امیرالمؤمنین(ع) می‌بایست با حدود 40 فروند شناور مجهز به سلاح‌های 107 میلی‌متری (مینی ‏کاتیوشا)، 106 میلی‌متری، 23 میلی‌متری و دوشکا اسکله العمیه را مورد حمله قرار دهد.

 

علاوه بر این، تیپ امام سجاد(ع) با حدود 15 شناور مجهز به توپ‌های ضدهوایی, مأموریت تأمین جناح راست عملیات و جلوگیری از درگیری احتمالی ناوچه‌ها و هلی‌کوپترهای دشمن با شناورهای هجومی به العمیه را بر عهده داشت.

 

ضعف امکانات مانع بزرگی در انجام موفق‌تر این عملیات گردید. قایق‌های عاشورا که شناورهای این عملیات بودند برای شرایط جوی حداکثر "فورس 1" * ساخته شده ‏اند و وضعیت ایده‌آل برای آن‏ها نبود موج است، در غیر این صورت هرچه موج بالاتر رود میزان کارآیی آن‏ها کم و میزان آسیب‌پذیری‏شان زیاد می‌شود. چنانکه مواجهه با موج بیش‌تر از یک متر (فورس 3) به اضافه سنگینی وزن تجهیزات درون شناورها سبب واژگونی چند فروند از آنان گردید که نیروهای آن‌ها به شناورهای دیگر منتقل شدند. همچنین 8 فروند شناور دیگر نیز به علل گوناگون از جمله ورود آب به موتور آن‌ها از کار افتاد که بعضی از آن‌ها به موقع برای اجرای عملیات تعمیر گردیدند.

 


پانوشت

* فورس به معنای میزان ارتفاع موج دریا از سطح معمولی است و فورس 1 نمایان‏گر ارتفاع تا نیم متر موج، فورس 2 از نیم تا یک متر و فورس 3 از یک تا یک و نیم متر می‌باشد، در چنین وضعی شناورهای سبک قادر به حرکت در آب نیستند.

 

منابع

- سند شماره 226185 مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: منابع سیاسی داخلی, 1366/10/24, صص 2 تا6.

دسته بندی اخبار: 
اخبار - دفاع مقدس
مصاحبه

دیدگاه جدیدی بگذارید

روزشمار دفاع‌مقدس



31 تير

روزشمار اسناد سازمان ملل



31 تير

آخرین نشریه:

شماره 56 نگین ایران