مرکز اسناد و تحقیقات
دفاع مقدس

رویدادهای 24 مهر؛

 
 
روزشمار اسناد سازمان ملل

عملیات غیور اصلی آزادسازی سوسنگرد و بستان

چاپلینک ثابت

ارتش عراق با شروع جنگ علیه ایران اسلامی مهم ترین هدفی را که در استان خوزستان برای اشغال این استان دنبال می کرد، محاصره و تصرف مرکز آن یعنی اهواز بود که جاده بستان ـ سوسنگرد بهترین معبر دستیابی به اهواز و ـ در صورت اشغال این شهر ـ بهترین مسیر تدارک رسانی به نیرهای اشغالگر محسوب می شد. بر همین اساس در 31 شهریور 1359 لشکر 9 زرهی عراق از دو سو به دشت آزادگان هجوم آورد. تیپ 35 زرهی این لشکر از چزابه وارد عمل شد و تیپ 43 زرهی آن نیز از طلاییه. در چزابه، یک واحد از ژاندارمری و گروهی از پاسداران مقاومت کردند و تیپ 3 زرهی لشکر 92 اهواز که مأموریت حفاظت از تنگه جزابه به سمت شمال را بر عهده داشت، به دلیل نابرابر در مقابل توان دشمن، از چزابه به سوی ارتفاعات میشداغ و پادگان خود در شمال حمیدیه عقب نشینی کرد. به این ترتیب، نیروی قابل توجهی که بتواند از پیشروی دشمن ممانعت کند، وجود نداشت. بستان فاقد نیروی مدافع بود و در سوسنگرد نیز تعدادی اندک نیروهای ژاندارمری و پاسدار حضور داشتند. هنگام حمله دشمن به سوسنگرد، مدافعان کوشیدند تا از ورود عراقی ها به شهر جلوگیری کنند، لیکن آتش توپخانه و تانک های عراقی که از قبل تمامی نقاط سوسنگرد را فرا گرفته بود، امکان دفاع را از اندک نیروهای موجود در شهر سلب کرده بود. در نتیجه، با شهید و مجروح شدن برخی و عقب نشینی برخی دیگر، نیروهای تیپ 35 زرهی لشکر 9 عراق در هفتمین روز جنگ وارد شهر شدند و پس از واگذاری آن به نیروهای مزدور (جبهه التحریر) به سمت تپه های الله اکبر عقب نشینی کردند و در آنجا مستقر شدند. تیپ 43 لشکر 9 عراق نیز که تا ششمین روز جنگ از طلاییه و جفیر تا کرخه کور پیش آمده بود، از این رودخانه گذشت و پس از دو روز به ناحیه گلبهار رسید. در این میان، لشکر 5 مکانیزه که مأموریت محاصره اهواز از جنوب را بر عهده داشت، از کوشک به سمت جاده اهواز ـ خرمشهر پیش آمده و نهایتاً در منطقه دب حردان متوقف شده بود.

 

به این ترتیب، حضور دشمن در جنوب و غرب اهواز خطری اساسی برای این شهر محسوب می شد. برای رفع این تهدید، با اجرای عملیات 59/7/9 به فرماندهی برادر غیور اصلی ـ که بعدها به شبیخون اول یا عملیات "غیور اصلی" موسوم گردید ـ تیپ 43 عقب رانده شد و در نتیجه، جاده حمیدیه ـ سوسنگرد آزاد شد. سپس رزمندگان با پیشروی به سمت غرب، سوسنگرد و در پی آن بستان را آزاد کردند.

 

علی غیور اصلی (فرمانده عملیات)، محمود مراد اسکندری، اصغر گندمکار و دوتن دیگر از رزمندگان به شهادت رسیدند.

 

دیدگاه جدیدی بگذارید