مرکز اسناد و تحقیقات
دفاع مقدس

رویدادهای 29 آبان؛

 
 
روزشمار اسناد سازمان ملل

هادیگری مصلح

چاپلینک ثابت
یادداشتی از امیر رزاق‌زاده

انسان‌ها در دوره حیات خویش از شاخص‌های اساسی برخوردار هستند و در مدار اقدامات، رفتارها، تفکرات و اندیشه‌ها، تقریرات، اقوال، مواضع، آثار و ابعاد گوناگون شخصیتی قابل ارزیابی و تطبیق و مقایسه‌اند و هر یک در حوزه‌هایی از فعالیت‌ها قابلیت‌های بارزی را از خود بروز می‌دهند، برخی نیز در تخصص خود سرآمد، یگانه و الگو و اسوه دیگران می‌شوند.

دکتر هادی نخعی نیز از این قاعده مستثنی نیست، بنابراین به اجمال برخی ویژگی‌های بارز ایشان اشاره خواهد شد که اهم آن از این قراراست:

 

1. اصالت، ادب و دیانت خانوادگی:

هادی نخعی از این حیث در خانواده اصیل چشم به جهان گشود و کمالات رفتاری خود را از وجود پدری متخلق و مادری پاکدامن دریافت کرد و هر روز بر عمق و دامنه آن افزود.

 

2. هدفمندی کوشا

شاخص بی‌بدیل دوره حیات دکتر هادی نخعی دارا بودن هدف در همه ادوار زندگانی بود که از انتهای دوره دبیرستان آغاز و تا سال‌های آخر هفتمین دهه زندگانی‌اش (سال های اولیه دهه 90) که دوره دکترا را با سخت کوشی به پایان رساند به همه اهدافش نایل آمد.

 

3. دانش اندوزی

او از دورانی که پا به عرصه علم و دانش‌اندوزی گزارد تا هنگامی که بیماری امانش نداد؛ هیچگاه از پای ننشست. چه روزها و شب‌های که از عنفوان نوجوانی در سودای طلب علم راه مدرسه و حوزه و دانشگاه را در پیش گرفت و به واقع توانست مصداق بارزی از دریافت علم و دانش از مهد تا لحد باشد.

 

4. مجاهدت

از اواخر دهه دوم زندگانی گام در مسیری برداشت که راه او را تا انتهای زندگانی از قاعدان و عافیت طلبان و راه اسلام آمریکایی جدا ساخت. او با حضور عملی در میدان مبارزه علیه ظلم و استبداد حاکم قد علم کرد و زندان پهلوی را بر راحتی و بی‌ثمری ترجیح داد. در همین راه توانست بدون هیچ هراسی در کوران سخت روزهای انقلاب بلاخص ایام سرنوشت ساز بهمن سال57 حاضر شود و باورهایش را محقق سازد، اما کار را تمام شده تلقی نکرد با حضور در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از خطر، حذر نکرد و بر پیمان خود تا هنگام غلبه بر بحران‌های داخلی و جنگ تحمیلی عراق علیه ایران پایدار ماند و با فروکش کردن تهدیدات مستقیم نظامی در حوزه‌های سترگ جهاد فکری گام نهاد.

 

5. خلاقیت و نوآوری

استاد نخعی با ذهن منسجم و دینامیک و کلاسیک خویش همواره در حال آفرینش ایده‌های خلاقانه و نوآورهای بدیع بود و در فکرش اثر و نشانه‌ای از کهنگی و تکرار دیده نمی‌شد.  برای همین ما هر دوره‌ای از حیات گران‌بار ما در اصل فردی را که سرشار و لبالب از اندیشه و تفکر نو و جدید بود را ملاقات می‌کردیم؛ ایده‌های متنوع و پی در پی که پای لنگ ما را به دنبال خود می‌کشاند و افق‌های جدیدی را در برابرمان می‌گشود، نشان از تازگی و طراوت اندیشه‌ای نخعی داشت.

 

6. نظریه و تئوری‌پردازی

هادی عزیز در سبک و روش، در استراتژی و تاکتیک، در فرم، قالب و شکل و معنا، متن و محتوا، در امور سیاسی،  فرهنگی، اجتماعی، دفاعی و نظامی، ورزشی و... صاحب‌نظر و نظریه پرداز بود و در هر حوزه آثاری فاخر از خود به جا گزارده است که مورد توجه عنایت اهالی فن قرار گرفته است.

 

7. بی ادعا و حاشیه

او چنان زلال و بی آلایش و روان بود که به سادگی و به سرعت در طیف‌های گوناگون رسوخ می‌کرد و پذیرفته می‌شد. با همه ویژگی‌های منحصر به فرد، هیچ ادعا و سهم‌خواهی نداشت و نمی‌کرد و به دنبال حاشیه‌سازی‌های مرسوم علیه کسی نبود.

 

8. ورع ، تقوا و ساده‌زیستی

ایشان از چنان ورع و تقوایی برخوردار بود که زبانزد عام و خاص بود هیچگاه از آن عدول نمی‌کرد. حضور فعالانه‌اش در مراسم  و مجالس دینی از مسجد قندی تا مسجد دانشگاه امیرکبیر و سایر محافل و مجالس مذهبی از خاطره‌ها زدوده نخواهد شد و زندگی ساده و بی آلایش او الگوی همگان بود.

 

9. هدایتگری

بی تردید او مظهر اسم هادی بود و همواره هدایتگر، استاد و مرشد همتایان خود در سازمان‌ها، ارگان‌ها و نهادهای گوناگونی بود که حضور داشت. در تربیت ده‌ها نویسنده، راوی، مورخ، ژورنالیست، تحلیل‌گر سیاسی حوزه‌های داخلی و خارجی و دانشجوی مهندسی سهم بسزایی دارد. این موارد تنها نمونه‌های کوچکی از این دست بشمار می‌آید.

 

10. استمرار ، مداومت و نتیجه گرا

دکتر نخعی اگر به کاری اعتقاد نداشت آن را نمی‌پذیرفت و وارد آن عرصه نمی‌شد. اما چنانچه برای تحقق موضوعی وارد میدان عمل می‌شد تا آن را به پایان نمی‌رساند، از پای نمی نشست. استمرار و مداومت او در عرصه اقدام و عمل بی نظیر و آموزنده بود. مضاف بر این که حاصل تلاش او با خلق شیوه ها، سبک ها، نتایج، آثاری در خور توجه همراه بود. او حتی در تربیت فرزندان شایسته و دامادهای بزرگوار در مقایسه با بسیاری از همتایان خویش موفق‌تر بوده است.

 

11. اصلاح گری و درایت

دغدغه‌های او در زمینه‌های گوناگون ساختاری‌، فکری، سیاسی و حکومتی او را از ورطه متفکری اصولی اصلاح‌طلب وارد حوزه‌های پر شتاب و ملتهب ننمود و فشارهای طاقت‌فرسای اقتصادی او را به جمع منفعت‌طلبان بی درد یا متعصبان مذهبی جامد فکر نغلطاند و همواره با هدف اصلاح گری مدبرانه کوشا بود وگام برمی‌داشت.

خدایش او را در زمره مقربان خاص درگاهش قرار دهد.

 

دسته بندی اخبار: 
یادداشت

دیدگاه جدیدی بگذارید