مرکز اسناد و تحقیقات
دفاع مقدس

رویدادهای 29 آبان؛

 
 
روزشمار اسناد سازمان ملل

تحلیل و جمع بندی شماره یک از عملیات والفجر 8

چاپلینک ثابت
شماره سند: 
12638
نوع سند: 
اسناد نظامی
زبان: 
فارسی

تاریخ تهیه

12
اسفند
1364
تعداد: 
25 برگ
محل نگهداری: 
آرشیو مرکز اسناد و دفاع مقدس
چکیده: 

در دوران دفاع مقدس، عملیات های زیادی به منظور بیرون راندن ارتش متجاوز عراق از سرزمین های اشغالی ایران و برای ایجاد فشار نظامی بر قوای دشمن، جهت پایان دادن به جنگ تحمیلی انجام شده است، برخی از این نبردها در ادامه تلاش برای دفع تجاوز قوای بعثی، درخاک دشمن صورت گرفته است یکی از عملیاتهای مهم هم از نظر تعیین استراتژی عملیات مناسب و هم از نظر بکارگیری تاکتیک های اجرایی بسیار دقیق و همچنین ارزش تعیین کننده سیاسی و نظامی عملیات حمله قوای اسلام به شبه جزیره فاو در خاک عراق بوده است.عملیات والفجر 8 در ششمین سال جنگ تحمیلی در مرز جنوبی استان خوزستان و در جنوب آبادان صورت گرفت.نسخه جمع بندی شماره یک عملیات والفجر8 که به بررسی 1- وضعیت دشمن قبل از عملیات  2- وضعیت خودی قبل از عملیات  3- وضعیت خودی درحین عملیات  4- وضعیت دشمن درحین عملیات    5- نتایج کلی عملیات    6- تجزیه و تحلیل عملیات پرداخته و این سند توسط اطلاعات قرارگاه کربلا (غلامرضا محرابی ) تهیه شده است.

متن سند: 

جمع‌بندی شماره یک

عملیات والفجر (8)

تهیه‌کننده:

اطلاعات قرارگاه کربلا

 

 

به: گیرندگان

از: واحد ط.ق کربلا

موضوع: جمع‌بندی شماره یک عملیات والفجر 8

سلام‌علیکم

بدین‌وسیله به پیوست یک نسخه از جمع‌بندی شماره یک عملیات والفجر هشت با پیوست‌های مربوط به آن جهت اطلاع و بهره‌برداری لازم ارسال می‌شود.

توضیح اینکه پیوست‌های مربوط به وضعیت خود در حین عملیات متعاقباً ارسال می‌گردد.

 والسلام

مسئول اطلاعات قرارگاه کربلا

غلامرضا محرابی

 

 

 

 

 

بسم‌الله الرحمن الرحیم

مقدمه:

در تاریخ 20/11/64 ساعت 22:00 عملیات والفجر 8، با رمز یا فاطمه (س) شروع گشت؛ که رزمندگان اسلام با توسل به حضرت فاطمه زهرا (س) و با توکل به خداوند قادر توانا و با فرماندهی آقا صاحب‌الزمان (عج) توانستند رودخانه اروندرود را و کلیه موانع دشمن بعثی را پشت سر گذاشته، خط دشمن را شکسته و موفقیت‌های قابل‌توجهی را در همان ساعت‌های اولیه نصیب اسلام و مسلمین کنند؛ و اما بعد: ازآنجایی‌که خداوند توانا زمینه‌ساز این عملیات بود؛ و طبق قرائن و شواهد موجود و اظهارات اسرا دشمن نسبت به این منطقه تا دو ساعت قبل از عملیات از حساسیت جدی و بالائی برخوردار نبوده است.

لیکن احتمال ضعیف می‌داده که نیروهای اسلام در این منطقه اقدام به تک فریب (کل اروند) و اقدام به تک اصلی در مناطق همچون جناح جنوبی حوزه استحفاظی سپاه چهارم و شرق دجله و زید تا شلمچه احتمال قوی می‌داده است.

لذا می‌بینیم که برخورد دشمن در ابتدای عملیات در جهت وارد نمودن تقویت‌هایی به منطقه بدون تدبیر صحیح و اصولی به منطقه صورت می‌گیرد؛ و باز پس از شروع عملیات به دو دلیل اقدام به سرازیر نمودن یگان‌های اصلی خود به‌طور کامل ننمود؟ دلیل اول: اینکه هنوز نسبت به اهداف و یا اصلی و فریب بودن تک نیروهای اسلام اطمینان کامل حاصل ننموده بود و چنین برداشت نمود که ما خواستار کشاندن کلیه نیروهایش به این منطقه هستیم جهت انجام عملیات گسترده در مناطق ذکرشده.

دلیل دوم که: وضعیت زمین منطقه عملیاتی والفجر 8 به شکلی است که اجازه مانور به کلیه یگان‌های پیاده، زرهی، مکانیزه، به‌صورت انبوه نمی‌دهد لذا به‌اجبار جهت وارد نمودن یگان‌های مذکور به منطقه به‌منظور مقابله با رزمندگان اسلام دچار اشکال گشت.

حال جهت ارائه گزارشی از جمع‌بندی عملیات والفجر 8، طبق موارد زیر به ترتیب بحث می‌گردد:

  1. وضعیت دشمن قبل از عملیات
  2. وضعیت خودی قبل از عملیات
  3. وضعیت خودی در حین عملیات
  4. وضعیت دشمن در حین عملیات
  5. نتایج عملیات
  6. تجزیه‌وتحلیل عملیات
  7. پیشنهادات

 

1-وضعیت دشمن قبل از عملیات: وضعیت دشمن بعثی صهیونیستی تا قبل از شروع عملیات والفجر 8، طبق اسناد و بازجویی اسرا به‌دست‌آمده در این عملیات به شرح زیر می‌باشد

الف: ترتیب و گسترش یگان‌های دشمن بعثی تا شروع عملیات والفجر 8 در منطقه مورد بحث طبق اسناد به‌دست‌آمده از دشمن کالک آن به پیوست الف آمده است.

ب: طرح پاتک دشمن طبق اسناد به‌دست‌آمده در منطقه تحت مسئولیت ل 26 تابع سپاه هفتم یعنی منطقه‌ای که در آن عملیات والفجر 8 – در حوزه استحفاظی همین لشکر انجام‌گرفته بدین‌صورت بوده است؛ که توسط یک گردان تانک تحت عنوان ذوالنورین و یک گردان شناسایی تحت عنوان صلاح‌الدین و گروهان‌های کماندویی متعلق به هرکدام از تیپ‌های این لشکر و واحدهایی از تی کماندویی سپاه هفتم در صورت انجام تک از سوی نیروهای اسلام در نظر گرفته بود:

که جهت آگاهی بیشتر نسبت به این نوع تدابیر دشمن در منطقه تحت مسئولیت ل 26 عین ترجمه سند به‌دست‌آمده از دشمن به پیوست ب آمده است.

البته این نکته قابل‌ذکر است که دشمن تدابیر پدافندی مستحکمی در ساحل غربی اروندرود اتخاذ نموده بود؛ و حتی زمینه به اجرا درآوردن تدابیر پدافندی فوق را فراهم کرده بود لکن خوشبختانه تا شروع عملیات موفق به اجرا درآوردن تدابیر فوق را پیدا ننمود؛ که این خود جای بسی شکر گذاری در درگاه ایزد منان را دارد.

ج: میزان اطلاعات و حساسیت دشمن: میزان اطلاعات و حساسیت دشمن بعثی صهیونیستی تا شروع عملیات والفجر 8 به ترتیب زیر بوده است:

  1. میزان اطلاعات دشمن نسبت به یگان‌های موجود در منطقه صفر درصد بود.
  2. میزان اطلاعات دشمن نسبت به فعالیت‌های مهندسی نیروهای خودی 40 الی 50 درصد.
  3. میزان اطلاعات دشمن نسبت به تک نیروهای اسلام در این منطقه 10%.
  4. میزان حساسیت دشمن نسبت به منطقه عملیاتی والفجر 8 – تا زمان شروع عملیات به ترتیب زیر بوده است: - شهر فاو – معامر و خور معامر در اولویت اول.

رأس البیشه در اولویت پنجم

از طریق خور عبدا... به سمت پایگاه موشکی مستطیل شکل اولویت دوم تا پنجم.

جزیره فداقیه اولویت سوم

جزیره معاویه اولویت دوم.

      و کوت البندر در اولویت چهارم.

توضیح اینکه دشمن به مناطق فوق و اولویت‌بندی آن فقط در ارتباط با تک نفوذی و یا احتمالاً محدود حساسیت پیدا نموده بود. البته این نکته قابل‌ذکر است که دلایل حساسیت دشمن یکی فعالیت شدید نیروهای مهندسی و دیگری تردد بیش‌ازحد بر روی دکل‌های دیده‌بانی و دیدگاه‌های در خط و ثبت تیر توپخانه خودی در چند مورد که به دنبال این دلایل 10 الی 15 روز قبل از شروع عملیات اقدام به تشکیل کمیسیون می‌گیرد که پس از بحث‌های زیادی که در این کمیسیون توسط سپاه هفتم و ل 26 با یگان‌های تابعه آن تشکیل‌شده بود به این نتیجه رسیده بود که نیروهای اسلام به‌احتمال ضعیف در منطقه استحفاظی ل 26 اقدام به تک فریب جهت مقاصد اصلی خود می‌نماید.

البته چند تن از فرماندهان دشمن که احتمالاً فرمانده تی 111 یکی از آن‌ها بوده است نظرات مخالفی مبنی بر اینکه نیروهای اسلام احتمالاً تک گسترده‌ای در این منطقه انجام خواهد داد داشته‌اند که به علت نداشتن دلایل کافی نظرات آن‌ها پذیرفته نمی‌شود.

لذا جهت آگاهی بیشتر نسبت به میزان اطلاعات و حساسیت دشمن نسبت به نیروهای خودی و تک نیروهای خودی تا شروع عملیات ترجمه تعدادی از اسناد به‌دست‌آمده از دشمن در این زمینه به پیوست پ آمده است.

2- وضعیت خودی در قبل از عملیات: در ارتباط با این مبحث رجوع به اطلاعات قبل از عملیات شود لکن در مبحث تجزیه‌وتحلیل این گزارش نکات قوت و ضعف خودی قبل از عملیات بحث گردیده است.

3- وضعیت خودی در حین عملیات: وضعیت نیروهای خودی از ابتدای شروع عملیات به بعد با عنایت خداوند بزرگ و توانا بسیار عالی بوده است؛ که جهت آگاهی بیشتر نسبت به این مبحث به موارد زیر که به پیوست آمده رجوع شود و در ارتباط با نکات قوت و ضعف نیروهای خودی به مبحث تجزیه‌وتحلیل عملیات که در این گزارش آمده است رجوع شود.

الف: گزارش لحظه‌به‌لحظه دو روز اول عملیات در ارتباط با هدایت یگان‌های تابعه قرارگاه شرح عملیات و وضعیت تک‌تک یگان‌ها تابع این قرارگاه در حین عملیات که توسط خود یگان‌ها تهیه‌شده است به پیوست آمده است.

ج: کالک پیشرفت عملیات والفجر 8 به ترتیب روزهای عملیات به پیوست آمده است.

4-وضعیت دشمن در حین عملیات: یک ساعت قبل از تک نیروهای کفر ستیز اسلام دشمن اقدام به پرتاب منورهای مختلف از نوع سبز زرد قرمز که تا زمانی که منور قرمز زده شد. تک نیروهای اسلام شروع گشت و طبق اظهارات فرمانده تی 111 طی تماس که این فرمانده با فرمانده لشکر می‌گیرد اعلام می‌نماید که نیروهای اسلام به بعضی از گردان‌هایش تک نموده‌اند که پس از اتمام ارتباط با فرمانده لشکر دوباره با گردان‌های خود ارتباط برقرار می‌کند؛ که در این حین تماسش با یکی از گردان‌هایش قطع می‌گردد. (احتمالاً کد 3)

دوباره با فرمانده تی تماس برقرار می‌کند و گزارش جدید را می‌دهد. فرمانده به او می‌گوید ما با سپاه هفتم تماس گرفته‌ایم و شما مقاومت کنید تا نیروهای کمکی برسد لذا گردانی که با قرارگاه فرمانده تی نزدیک و دارای تماس بوده است، مقاومت شدید می‌نماید (خط مدل 7 ولیعصر) که این مقاومت یکی دو روز بعد از شروع عملیات در این منطقه وجود داشت که البته در مناطق دیگر به علت دور بودن با قرارگاه فرمانده تی و قطع تماس مقاومت چندانی نمی‌کنند و اکثراً یا کشته و یا زخمی و یا پا به فرار می‌گذارند به‌طورکلی می‌توان گفت دشمن در مناطق به علت غافلگیر شدن مقاومت چندانی نمی‌تواند بکند و از آنجائی که دشمن در مناطق دیگر همچون ام الرصاص و شلمچه توسط نیروهای خودی درگیر شد شده بود سردرگم در پی کشف تک اصلی بود لذا می‌بینیم که بعد از اعلام فرماندهی تی 111 و 110، مبنی بر اینکه نیروهای اسلام به آن‌ها تک نموده‌اند فقط به تی 65 نیرو مخصوص مأموریت داده می‌شود که سریعاً خود را به منطقه فاو رسانده در جهت جلوگیری از نفوذ نیروهای خودی که به علت عدم اطلاع این تی از وضعیت نیروهای خود سراسیمه وارد منطقه کشته از طریق جاده استراتژیکی که با نیروهای اسلام برخورد می‌نمایند که منجر به دادن تلفات و انهدام خودروهای آن‌ها توسط رزمندگان پرتوان می‌گردد. سپس زمانی‌که دشمن متوجه حرکت وسیع ما در این منطقه می‌شود. بدون تدبیر صحیح اقدام به تصمیمات عجولانه و سرازیر نمودن واحدهایی از ل گارد جمهوری و تی‌های کماندویی جهت جلوگیری از پیشروی نیروهای اسلام می‌نماید که با آتش پرحجم و مؤثر توپخانه خودی و سلحشوران تک‌ور برخورد می‌نماید که بازهم باعث دادن تلفات و انهدام تجهیزاتی و نیرویی توسط نیروهای خودی می‌گردد لذا دشمن از این زمان به بعد آگاهیش نسبت به وسعت تک نیروهای خودی بیشتر می‌گردد و تصمیم به اجرا در آوردن پاتک‌های بازدارنده در سه محور اصلی یعنی 1- جاده البحار تا کناره اروند 2- جاده استراتژیکی 3- جاده فاو ام‌القصر می‌گیرد که بتواند با این عمل نتایج زیر را به دست آورد:

  1. جلوگیری نمودن از پیشروی نیروهای خودی در ساحل دور.
  2. نگه‌داشتن نیروهای خودی در نقاط موردعلاقه.
  3. گرفتن زمان جهت کشف کامل تک اصلی به دلیل درگیرشدن در ام‌الرصاص و شلمچه بوارین
  4. جلوگیری نمودن از احداث پل بر روی اروندرود، توسط نیروهای اسلام با توجه به صحبت‌های صدام بعثی مبنی بر اینکه نگذارید نیروهای اسلام بر روی اروند پل احداث کنند و بهر طریق ممکن از این اقدام جلوگیری نمایید.
  5. انهدام نیروهای خودی در طول پاتک‌های بازدارندهه خود.
  6. به دست آوردن فرصت کافی جهت اتخاذ تصمیمات بعدی به‌منظور اجرای پاتک‌های اصلی و خنثی‌کننده تک نیروهای خود.

توضیحاً اینکه دشمن در طول مدتی که در حال به اجرا در آوردن تدابیر فوق بود به‌طور مستمر در حال واردکردن نیروهای اصلی به منطقه عملیاتی بود ولی به دلیل محدودیت‌هایی زمین منطقه عملیاتی به‌اجبار مانور نیروهای پاتک کننده خود را متکی به جاده‌ها نمود که این امر پیامدهای ناامیدکننده‌ای، به‌طور مستمر برای دشمن داشت.

به‌طورکلی می‌توان پاتک‌های دشمن را بدو نوع تقسیم نمود.

  1. پاتک‌های بازدارنده 2- پاتک‌های اصلی

که ذیلاً به ترتیب روزهای عملیات یگان‌های واردشده به منطقه عملیاتی والفجر 8 و فلزهای پاتک‌های آن‌ها آمده است.

21/11/64 – تی 65 نیرو مخصوص، تی کماندویی شط‌العرب، تی 16 زرهی ل 6، و واحدهایی از تی 110 و باقیمانده گردان ذوالنورین و گردان شناسایی صلاح‌الدین و گردان دو تی 440، اقدام به مد نمودن حرکت نیروهای اسلام نمودند که به ترتیب در محور جاده فاو ام‌القصر باقیمانده گردان صلاح‌الدین و باقیمانده گردان 2 تی 440، تی 16 زرهی و مابقی نیروهای جدا شده از تی 11، و جیش‌الشعبی‌های منطقه و واحدهایی از تی کماندویی سپاه هفتم و در محور جاده استراتژیکی بصره فاو، تی 65 نیرو مخصوص و باقیمانده گردان تانک ذوالنورین و نیروهای جداشده از تی 110 و 111 و جیش‌الشعبی و در محور جاده البحار واحدهایی از تی 441 تی 110، باقیمانده تانک ذوالنورین توضیح اینکه: کل نیروهایی که در سه محور فوق گسترش‌یافته بودند به‌صورت سردرگم و عدم تدبیر صحیح جلوی نیروهای اسلام را سد می‌نمودند. و تلاش می‌کردند تا با قرارگاه تی 111، الحاق نمایند.

تاریخ 22/11/64 – دشمن در این روز اقدام به وارد نمودن تی 3 و تی 4 گارد جمهوری و تی 34 زرهی ل 1 مکانیزه، تی 10 زرهی، تی کماندویی سپاه ششم تی کماندویی سپاه چهارم احتمالاً تی 62 ل 10 زرهی، احتمالاً تی 30 ل  6 زرهی و تی 16 زرهی ل 6 زرهی دشمن در این روز با یگان‌های فوق و یگان‌هایی که از روز قبل و باقیمانده یگان‌ها درگیر در ابتدای عملیات در سه محور اروند تا جاده البحار و جاده استراتژیک و دو طرف آن و جاده ام‌القصر اقدام به پاتک‌های بازدارنده برعلیه نیروهای کفر ستیز اسلام می‌نمود تا ضمن جلوگیری از پیشروی آن‌ها سعی در انهدام نیرو و تجهیزاتی و گرفتن زمان و نجات دادن فرماندهی تی 111، با باقیمانده نیروهایش لکن ازآنجایی‌که دشمن بیشتر متکی به یگان‌های زرهی و مکانیزه خود می‌باشد و مساعد نبودن شرایط زمین جهت مانور وسیع چنین یگان‌هایی   کمی دشمن از حرکت معجزه‌آسا سلحشوران اسلام و یاری بی‌پایان خداوند قادر دشمن علاوه بر اینکه نتوانست کاری از پیش ببرد با این‌گونه حرکات پس از انهدام نیرویی و تجهیزاتی خود مفتضحانه شکست خورد.

دشمن در طی 22/11/64 با یگان‌های زیر در محورهای ذکرشده اقدام به مانور نمود در محور جاده البحار تا اروند دشمن با واحدهایی از تی 3 گارد جمهوری واحدهایی از تی 65 نیرو مخصوص احتمالاً واحدهایی از تی کماندویی سپاه ششم واحدهایی از تی 10 زرهی واحدهایی از تی 42 ل 10 زرهی و باقیمانده یگان‌های روز 21 و 22/11/64 اقدام به پاتک‌های بازدارنده بدین شرح می‌نمود که با واحدهای زرهی مکانیزه و پیاده اقدام به آتش و حرکت به سمت نیروهای خودی بر روی جاده البحار و زمین اطراف آن‌که قابلیت مانور داشته‌اند می‌نمود و در داخل نخلستان توسط نیروهای کماندویی و مخصوص خود و آتش تانک‌های مستقر در مواضع ثابت به سمت نیروهای خودی پاتک می‌نمود.

دشمن در این محور دو نوع تاکتیک را در ارتباط با پاتک‌های خود به اجرا می‌گذاشت یکی اینکه نیروهای کماندویی در زیر آتش به سمت نیروهای خودی حرکت می‌نمودند. دوم اینکه نیروهای پیاده در نفربرها به‌سرعت می‌آمدند تا به خاک‌ریزهای خودی برسند و در آنجا نیروهای خود را پیاده می‌کرد ولی به دلیل مقاومت نیروهای خودی هر دو تاکتیک دشمن با شکست مواجه می‌گشتند.

محور جاده استراتژیک:

در محورهای جادهه استراتژیک دشمن توسط واحدهایی از تی 3 و 4 ل گارد جمهوری و تی 10 زرهی و تی 34 ل 1 مکانیزه با پشتیبانی تی 30 ل 6 زرهی دیوانه‌وار اقدام به پاتک‌های بازدارنده می‌نمود و لکن به علت اجازه ندادن زمین اطراف این جاده جهت مانور یگان‌های فوق بالاجبار متکی به جادهه استراتژیک می‌گشتند که این امر باعث مضمحل و محدود شدن مانور این یگان‌های می‌گشت و در آخر با دادن تلفات و انهدام جنگ‌افزار و تجهیزاتی توسط نیروهای کفر ستیز اسلام مفتضحانه شکست خوردند.

  1. محور جاده ام‌القصر:

در این محور دشمن توسط باقیمانده یگان‌های روز 21/11/64 در این محور احتمالاً واحدهایی از تی 10 و تی 30 زرهی اقدام به پاتک‌های بازدارنده جهت جلوگیری نمودن از پیشروی نیروهای اسلام به‌سمت کارخانه نمک می‌شوند. البته در این محور دشمن از طریق خور عبدالله توسط هاورکرافتهای خود اقدام به تخلیه افراد و وسایل پایگاه موشکی می‌نمود و توسط شناورهایی که روی آن‌ها دستگاه‌های کاتیوشا مستقر بودند و همچنین توسط هلیکوپتر بر روی نیروهای خودی آتش شدید می‌گشود.

که در این محور مانند محورهای دیگر در طول تاریخ 22/11/64 علاوه بر اینکه هیچ کاری نتوانستند بکنند نیروهای سلحشور اسلام با یاری خداوند بزرگ به سمت اهداف خود به‌پیش می‌رفتند.

                      توضیح اینکه در سه محور فوق دشمن دیوانه‌وار و بدون تدبیر از طریق زمین و هوا و دریا                  نیروهای اسلام را زیر آتش خود قرار می‌داد.

23/11/64 – دشمن در این روز تی 443 پیاده و تی 2 گارد جمهوری و تی 25 مکانیزه ل 6 زرهی را وارد منطقه نمود که همانند روزهای قبل توسط یگان‌های خود اقدام به پاتک‌های بازدارنده می‌نمود. ضمناً در این روز محور جادهه ام‌القصر از تحت کنترل قرارگاه کربلا خارج گشته و تحت کنترل قرارگاه نوح قرار گرفت.

در این روز دشمن توسط یگان‌های خود در محور جادهه استراتژیک و جادهه البحار که تحت کنترل این قرارگاه بود با یگان‌های زیر در این دو محور اقداماتی انجام می‌داد که خوشبختانه در این روز هم نتوانست دشمن کاری از پیش ببرد.

توضیح اینکه در این روز حرکت‌های دشمن نشان می‌داد که از سردرگمی قبلی بیرون آمده و موقعیت خود را پیدا نموده است؛ و همچنین وضعیت نیروهای خودی و تک اصلی ما را کشف کرده و با خیالی آسوده دو طرحی را که قبلاً در این مبحث ذکر گردیده است را با مرحله‌بندی کردن آن‌ها دنبال می‌کرد. و ضمناً در این روز فرمانده تی 111 به اسارت نیروهای خودی در آمد و مقاومت‌های دیگر دشمن در شهر فاو و ضلع جنوبی جاده مستطیل شکل درهم‌شکسته شد و امید دشمن دررسیدن این نیروها و الحاق آن‌ها قطع گشت.

محور جاده استراتژیک با یگان‌هایی که در روز قبل یعنی 22/11/64 اقدام به پاتک نمود و با تی 2 گارد جمهوری و تی 25 مکانیزه در این روز اقدام به پاتک‌های پی‌درپی با اهداف بازدارنده می‌نمود.

محور جاده البحار دشمن در حدفاصل جاده البحار و اروند با یگان‌های روز قبل و انتقال تی 3 به این محور اقدام به پاتک‌های از نوع بازدارنده می‌نمود.

توضیح اینکه: دشمن کلاً در این روز فشار خود را به‌طور صحیح‌تری درآورده بود و در هر نقطه‌ای که می‌توانست در حدفاصل این دو محور برای مانور یگان‌های خود مساعد باشد فشار خود را وارد می‌نمود که الحمدالله در این روز هم مانند روزهای قبل دشمن هیچ کاری از پیش نبرد.

24/11/64 – در این تاریخ دشمن اقدام به وارد نمودن یگان‌هایی از قبیل تی 15 مکانیزه تی 20 مکانیزه، تی 704 پیاده و تی 95 پیاده نمود که همانند روزهای قبل در محور جاده استراتژیک و محور جادۀ البحار اقدام به پاتک‌های بازدارنده با اتخاذ تصمیمات صحیح‌تری نسبت به‌روزهای قبل می‌نمود تا از پیشروی نیروهای اسلام جلوگیری به عمل‌آورده و آنها را به مناطق موردعلاقه خود عقب براند که علیرغم فشارهای پی‌درپی‌ای که برعلیه نیروهای خودی می‌نمود در این روز هم با یاری پروردگار کاری از پیش نبرد که به ترتیب محورها در این روز و یگان‌های عمل‌کننده ذیلاً آمده است:

محور جادهه استراتژیک – با باقیمانده یگان‌های روزهای قبل به‌اضافه تی 15 مکانیزه و تی 20 مکانیزه و احتمالاً تی 704 پیاده در این محور اقدام به پاتک نمود.

در این تاریخ از فعالیت‌های دشمن چنین برمی‌آید که بر اثر آتش پرحجم نیروهای خودی اقدامات مهندسی خود را جهت احداث مواضع جدید به‌منظور قرار دادن نیروها و قرارگاه فرماندهی و یگان‌های زرهی پیاده مکانیزه شروع کرد.

محور جادهه البحار – در این محور همانند روزهای قبل و با تاکتیک‌های روزهای قبل اقدام به پاتک‌هایی جهت به عقب راندن نیروهای خودی به‌مناطق موردعلاقه خود انجام داده است. چراکه در این محور نیروهای خودی به اهداف خود رسیده بودند و در حال تثبیت خط پدافندی خود بودند.

25/11/64 – در این تاریخ از ورود یگان‌های جدید به منطقه اطلاعی در دست نیست و دشمن در طول این تاریخ همانند روزهای قبل اقدام به پاتک‌های بازدارنده و تأخیری در محورهای جاده استراتژیک و جاده البحار صورت می‌داده که موارد زیر تا این تاریخ به پیوست پ آمده است:

  1. کالک ترکیب و گسترش دشمن به ترتیب روزهای عملیات تا تاریخ 25/11/64
  2. فلزهای پاتک دشمن به ترتیب روزهای عملیات تا تاریخ 25/11/64.
  3. میزان انهدام واحدهای دشمن توسط رزمندگان اسلام به ترتیب روزهای عملیات تا تاریخ 25/11/    توضیح اینکه: سه مورد فوق همراه با وضعیت خط نیروهای خودی در هرروز از روزهای عملیات در یک کالک جهت درک بهتر آمده است.

توضیح اینکه: دشمن از تاریخ 25/11/64 به بعد به علت تک‌های پی‌درپی نیروهای اسلام فقط در جهت سدکردن و انجام پاتک‌های تأخیری و بازدارنده بوده است البته تا تاریخ 4/11/64 لکن از این تاریخ تاکنون به علت اینکه پیشروی نیروهای اسلام در هیچ‌کدام از محورها به‌طور عمده آغاز نگشت دشمن به فکر به اجرا درآوردن مرحله دوم پاتک‌های خود یعنی پاتک‌های اصلی افتاد که زمین منطقه عملیاتی موردبحث برای او تاکنون مساعد نبوده است لکن به محضر مساعد شدن منطقه حرکت‌های اصلی خود را به اجرا درمی‌آورد.

-دشمن در طول روزهای عملیات هماهنگ با پاتک‌ها و وضعیت و شرایط جوی اقدامات زیر را به اجرا درآورده است:

1- بمباران شیمیایی منطقه ازدست‌رفته و عقبهه خودی

2- به موشک بستن شهر فاو به‌منظور از بین بردن منابع اقتصادی ازدست‌رفته خود

3-بمباران پل‌های ارتباطی جهت قطع ارتباط نیروهای خودی در بهمنشیر و اروندرود و قطع فعالیت‌های پشتیبانی خدماتی و رزمی نیروهای خودی

  1. اجرای آتش شدید توسط کلیه جنگ‌افزارهای خود از طریق زمین و دریا بر روی خطوط پدافندی جدید نیروهای خودی به‌طور بسیار شدید.
  2. آتش توپخانه و ادوات بر روی شبکه راه‌های ارتباطی واقع در ساحل شرقی اروند و آتش‌های ضد آتشبار به‌طور متوسط به علت آتش پرحجم ادوات و توپخانه خودی.
  3. بمباران هوائی نیروهای خودی در خطوط پدافندی و عقبه‌ها در ساحل غربی به‌دست‌آمده اروند و چه در ساحل شرقی به‌طور مستمر در روزهایی که شرایط جوی مساعد بوده است.

 

5-نتایج عملیات: نتایج عملیات معجزه‌آسای والفجر 8 به شرح زیر می‌باشد:

الف: نتایج عملیات به لحاظ سیاسی نظامی اقتصادی به ترتیب زیر است:

  1. قطع ارتباط عراق با آب‌های آزاد جهان
  2. به دست آمدن نخلستان‌های وسیع در حاشیه اروند
  3. به دست آمدن سه پایگاه موشکی زمین بدریا.
  4. شهر فاو و روستاهای حومه آن.
  5. تأسیسات نفتی و پتروشیمی و تلمبه‌خانه‌های فاو.
  6. اسکله‌های معامر، فاو، قشله و اسکله‌های قدیمی.
  7. پایگاه نیروی دریایی عراق در قشله.
  8. تسلط بر خور عبدا... و تصرف قسمت متعلق به عراق
  9. تصرف کارخانه نمک.
  10. آزاد شدن تردد از اروند از شمال خور معامر تا دهانه فاو
  11. امنیت در شمال خلیج‌فارس و امکان تردد کشتیرانی به بندر امام
  12. نزدیک شدن به شهر بندری ام‌القصر
  13. محاصره اسکله‌های البکروالامیه

توضیح اینکه جمعاً در عملیات والفجر (8) 400 کیلومترمربع زمین خشکی از دشمن بعثی به دست رزمندگان اسلام فتح گردیده البته با در نظر گرفتن ساحل خورعبدالله

 

 

 

 

 

ب-خسارات پرسنلی بد دشمن:

خسارات پرسنلی واردشده به دشمن بعثی در عملیات والفجر 8 ذیلاً آمده است:

1-جمع اسرای تخلیه‌شده از کمپ اسرای قرارگاه کربلا تا تاریخ 28/11/64 تعداد 1222 نفر بوده است که به تفکیک درجه ذیلاً آمده است:

  1. افسر                     29 نفر
  2. درجه                    299 نفر
  3. سرباز و جیش‌الشعبی  876 نفر
  4. غیرنظامی               19 نفر

که افسران ذکرشدهه فوق به تفکیک درجهه ذیلاً آمده است:

سرهنگ ستاد 1 نفر

سرهنگ دوم 1 نفر

سرگرد 4 نفر

  •  
  •  
  •  

2-کشته و زخمی: جمع کشته‌ها و زخمی‌های دشمن بعثی که توسط رزمندگان پرتوان و کفر ستیز اسلام صورت گرفته است به علت کثرت از آمار دقیق آن‌ها خودداری شده است. لکن به‌طور تقریبی می‌توان در حدود 20 الی 30 هزار نفر برآورده کرد.

ج- خسارات تجهیزاتی به دشمن: به علت نداشتن آمار دقیق از انهدام تجهیزاتی و غنائم تجهیزاتی دشمن بعثی توسط رزمندگان سلحشور اسلام فعلاً از ذکر آن در این گزارش خودداری نموده و تا انشاا... پس از بدست‌آمدن اطلاع دقیق متعاقباً به اطلاع می‌رسد

6-تجزیه‌وتحلیل: به‌منظور تجزیه‌وتحلیل عملیات والفجر 8 آن را به‌طور صحیح موردبحث قرار داده تا انشاا... بتوانیم در عملیات‌های آتی بهره‌برداری لازم را از تجارب به‌دست‌آمده بنماییم

الف- نقاط قوت خودی در قبل و حین عملیات

ب- نقاط ضعف خودی در قبل و حین عملیات

ج- نقاط قوت دشمن در قبل و حین عملیات

د- نقاط ضعف دشمن در قبل و حین عملیات

ه- حرکات احتمالی آینده دشمن در منطقه عملیاتی والفجر 8

الف- نقاط قوت خودی در قبل و حین عملیات به شرح زیر می‌باشد:

1 -نقاط قوت خودی قبل از عملیات

  1. رعایت حفاظت اطلاعات در کلیه رده‌ها
  2. رعایت حفاظت فیزیکی و استتار عالی تجهیزات و نیرویی در منطقه توسط کلیه یگان‌ها
  3. رعایت حفاظت فعالیت‌های مهندسی به‌طور نسبی.
  4. انجام گشتی‌های شناسایی و توجیهی متعدد با رعایت کلیه مسائل حفاظتی توسط یگان‌های تحت امر این قرارگاه که جمعاً تا قبل از شروع عملیات یگان‌های تحت امر این قرارگاه در حدود 200 الی 250 نوبت شناسایی و توجیهی صورت گرفت که با عنایت پروردگار متعال هیچ‌گونه مسائل و مشکلاتی در حین شناسایی برای نیروها در ارتباط با حساس کردن دشمن به وجود نیامد؛ که این خود یکی از معجزات بزرگ خداوندی در این عملیات بود.
  5. بهره‌برداری کامل از کلیه برج‌های دیده‌بانی و دیده‌وری در منطقه.
  6. بهره‌برداری کامل از برج‌های دیده‌بانی و دیدگاه‌ها جهت توجیه کلیه رده‌ها از گردان به بالا.
  7. تجمع نیرویی و تجهیزاتی به‌طور آشکار در مناطق دیگر.
  8. برخورد صحیح با وضعیت جذر و مد و پیدا کردن قانون دقیق آن در منطقهه فاو.
  9. بهره‌برداری صحیح و اصولی از عکس هوائی
  10. دقت و بدست‌اوردن وضعیت زمین و جو منطقه.
  11. تعقیب و زیر نظر داشتن کلیه فعالیت‌های دشمن به‌طور مستمر و بررسی آن.
  12. رعایت کامل اصل غافل‌گیری
  13. در نظر گرفتن اصل تمرکز قوا
  14. ظرافت و دقت در تعیین مانور و تعیین رده‌های پدافندی

ب- نقاط ضعف خودی قبل از عملیات:

  1. عدم پیش‌بینی لازم و صحیح در ارتباط با پل‌های ارتباطی موجود بر روی رودخانه بهمنشیر
  2. در نظر نگرفتن تدبیر صحیح و اصولی در ارتباط با احداث پل بر روی اروند به‌طور سریع
  3. دیر شروع کردن به فعالیت‌های مهندسی در ارتباط با جاده سازی  به‌طور اصولی

تذکر: به علت پربرکت بودن این عملیات و سردرگم شدن به‌غیراز موارد فوق که مشهود بودند دیگر به نقاط ضعف جزئی نمی‌پردازیم

 

2- نقاط قوت خودی در حین عملیات:

  1. رحمت بی‌پایان الهی جهت یاری‌رساندن هر چه بیشتر به رزمندگان مخلص و مقاوم و ایثارگر اسلام و در هم کوبیدن نیروهای شیطانی وابسته به استکبار جهانی.
  2. ایمان و پایداری نیروهای رزمنده و سلحشور اسلام در خط و خطوط پدافندی در مقابل آتش‌ها و پاتک‌های مستقر دشمن بعثی
  3. احساس مسئولیت کلیهه نیروها در ارتباط با مأموریت‌های محوله و تلاش پیگیر جهت به اجرا درآوردن هر چه‌بهتر آن‌ها که این موضوع در کلیه رده‌ها از نیروهای رزمنده تا به بالا صدق می‌کرد.
  4. هماهنگی کامل در ارتباط با حرکت نیروها به سمت دشمن.
  5. هماهنگی کامل در ارتباط با زدن نیروهای خودی بخط دشمن به‌طور همزمان
  6. بهره‌برداری صحیح از دکل‌های دیده‌بانی به‌طور مؤثر و مستمر در حین عملیات
  7. اجرای دقیق مانور از قبل تعیین‌شده توسط یگان‌ها
  8. به اجرا درآوردن اصل سرعت و گسترش سریع در ساحل دور.
  9. همزمان بودن عملیات‌های فریب در نزدیکی منطقه عملیاتی والفجر 8 که باعث سردرگمی دشمن شد.
  10. اجرای آتش توپخانه و ادوات بر روی خط و عقبه‌های دشمن به‌طور مؤثر و پرحجم که این مورد یکی از بارزترین نقاط قوت این عملیات شمرده می‌شود.
  11. برقرار کردن تأمین هوائی توسط موشک‌های راداری و دیگر پدافندهای راداری به‌طور مؤثر که باعث فلج گشتن کاربرد نیروی هوائی دشمن بعثی گشت.
  12. حرکات شبانه‌روزی نیروهای خودی جهت ضربه زدن و گرفتن زمین از دشمن.
  13. سرعت عمل در تصرف قرارگاه‌های فرماندهی از گردان تا ل که این خود عاملی در جهت برهم زدن رهبری و هدایت دشمن در این منطقه بود.
  14. سرعت عمل در فعالیت‌های مهندسی جهت احداث خاک‌ریز و استحکامات در منطقه به‌دست‌آمده
  15. به‌کارگیری پدافندهای هوائی در روزهای اول عملیات به‌طور مؤثر
  16. به‌کارگیری مؤثر ادوات و زره به‌دست‌آمده از دشمن در منطقه عملیاتی برعلیه نیروهای بعثی.
  17. بهره‌برداری صحیح و اصولی از کلیه استحکامات و خاکریزهای دشمن به‌طور مؤثر
  18. نپرداختن نیروها در هنگام عملیات به کارهای متفرقه در روزهای اول عملیات
  19. بهره‌برداری مؤثر از هوانیروز جهت برهم زدن آرایشات دشمن و گرفتن تلفات و انهدام تجهیزاتی آن.
  20. بهره‌برداری مؤثر از نیروی هوائی در جهت بمباران کردن عقبه‌ها و مناطق تجمع دشمن.
  21. اتخاذ تاکتیک‌های صحیح در ارتباط با آرایش نیروهای خودی که این عامل باعث این می‌گشت که دشمن به‌اجبار از جناحین ضربه بخورد.
  22. کانالیزه کردن دشمن با توجه به شرایط زمین و آرایش نیروهای خودی.
  23. جابجایی مواضع توپخانه خودی جهت مقابله با آتش‌های ضد آتشبار دشمن.
  24. مؤثر بودن فعالیت‌های اکیپ‌های ش– م-ر جهت مقابله با خنثی نمودن. و مداوای سریع نیروهای شیمیائی شد.
  25. استفاده کامل از کلیه وسایل و شناورها جهت عبور به‌منظور پشتیبانی سریع خدماتی و رزمی نیروهای عمل‌کننده با توجه به عدم دارا بودن پل ارتباطی.

تذکر: به علت کثرت نقاط قوت جزئی دیگر، به همین مقدار اکتفا می‌شود.

 

نقاط ضعف خودی در حین عملیات:

  1. عدم سرعت در ارتباط با زدن پل بر روی اروند.
  2. عدم به‌کارگیری پدافند هوائی درر اطراف پل‌های ارتباطی رودخانه بهمنشیر
  3. عدم کنترل یگان‌ها در ارتباط با تخلیه جنگ‌افزارهای غنیمتی از مناطق به‌دست‌آمده به عقب که این موضوع در زمان تعویض یگان‌ها صورت می‌گرفت. یعنی اینکه یگانی که از منطقه عملیاتی می‌خواست به عقب برگردد کلیه غنائم خود را به عقب انتقال می‌داد.
  4. کشف صحبت کردن در شبکه‌های بی‌سیمی در کلیه رده‌ها که این موضوع باعث دادن اطلاعات به دشمن می‌گشت.
  5. عدم پاک‌سازی نخلستان و شهر فاو از دشمن که این خود عامل به شهادت رساندن و یا زخمی کردن تعدادی از رزمندگان گشت.
  6. عدم سرعت در مین‌گذاری خور عبدالله به‌صورت وسیع جهت جلوگیری از تردد شناورهای رزمی به‌منظور تقویت اسکله‌های البکر والامیه.
  7. عدم به‌کارگیری تلمبه‌خانه‌های تصفیه آب جهت تأمین آب آشامیدنی رزمندگان که این موضوع در ارتباط با بند (3) صدق می‌کرد و بعضی از یگان‌ها، موتور برق‌های تلمبه‌خانه‌ها را به عقب می‌برد که همین امر باعث تأخیر در تأمین آب آشامیدنی رزمندگان می‌گشت.
  8. عدم استفاده از بمباران شیمیایی به‌طور مؤثر جهت جوابگویی به بمباران‌های شیمیایی دشمن که اگر این امر تحقق می‌پذیرفت البته با در نظر گرفتن شرایط جوی باعث می‌شد که دشمن نتواند با این گستاخی اقدام به بمباران شیمیایی خطوط و عقبه‌های خودی نماید.
  9. عدم انتقال سریع موشک‌اندازهای تاو به منطقه عملیاتی که اگر چنین کاری تحقق می‌یافت می‌توانست وحشت و انهدام تجهیزات بیشتری به دشمن وارد نماید.
  10. عدم سرعت عمل نیروها در ارتباط با دیر رسیدن به کانال انتقال آب از خور عبدالله به دریاچه نمک که اگر چنانچه نیروهای اسلام در حین عملیات بر روی این هدف سرمایه‌گذاری بیشتری با هماهنگی جناح راست خود مبذول می‌داشتند دشمن امید خود را در این محور به‌طورکلی از دست می‌داد چراکه دشمن در این محور تنها می‌توانست از طریق ام‌القصر به این منطقه نیرو اعزام دارد و همچنین از طرف جاده‌های کارخانه نمک.

(11) عدم تصرف سکوهای البکر و الامیه به کمک نیروهای دریایی که چنانچه این امر صورت می‌گرفت دشمن دیگر امید خود را نسبت به این دو سکو در ارتباط با تأمین دهانه خور عبدا... از دست می‌داد و باعث به‌کارگیری نیروی دریایی به‌طور وسیع در این عملیات از طرف نیروهای خودی می‌گشت البته این نکته قابل‌توجه است که دشمن شدیداً از طریق هوا و دریا این دو سکو را پشتیبانی می‌نمود و سرمایه‌گذاری بسیاری بر روی این دو سکو نموده است.

(12) مؤثر نبودن توپخانه خودی بر روی عقبه‌های دشمن در روزهای بعد از عملیات که این امر باعث می‌گشت که دشمن با توجه به اینکه تنها از دو جاده می‌توانست نیروهای خود را در این منطقه تقویت نماید می‌توانست تلفات بیشتری به دشمن وارد نماید و در ضمن از تقویت بیش‌ازحد دشمن در این منطقه جلوگیری به عمل آورد.

(13) عدم اجرای آتش تهیه نیروهای خودی در مناطق دیگر که این امر باعث این می‌گشت که دشمن نتواند توپخانه‌های خود را از مناطق دیگر برداشت نماید و به منطقه عملیاتی گسیل نماید.

(14) آسوده گذاشتن دشمن در مناطق دیگر از طرف نیروهای خودی که باعث برداشت نیروهای احتیاط دشمن از مناطق دیگر و انتقال آن‌ها به این منطقه می‌گشت. مثلاً برداشت‌های دشمن از یگان‌های احتیاط و درگیر در مناطق سپاه 4، 6، 3.

(15) انتقال نیروهای شیمیائی سطحی به عقب از طریق اورژانس که این امر باعث پائین آمدن کمیت نیروها به‌صورت تدریجی می‌گشت.

تذکر: در موارد فوق تنها به ضعف‌های کلی اشاره شد و از ذکر ضعف‌های جزئی خودداری شده است.

نقاط قوت و ضعف دشمن در قبل و حین عملیات به تفکیک ذیلاً آمده است:

**************************************************

نقاط قوت دشمن در قبل از عملیات:

**********************

  1. پیش‌بینی‌های استحکاماتی در جهت برقرار کردن خطوط پدافندی مستحکم در کناره اروند که خوشبختانه تا زمان شروع عملیات مواضع جدید توسط دشمن اشغال نگردید.
  2. بهره‌برداری مؤثر از دکل‌های دیده‌بانی و رازیت های خود.
  3. ایجاد موانع جدید در جلوی ساحل خود که این امر در سراسر خطوط پدافندی دشمن صورت می‌گرفت و هیچ‌گونه ارتباطی با هوشیاری دشمن نمی‌توانست داشته باشد.
  4. سرعت عمل مهندسی دشمن.
  5. نزدیک شدن به اهداف نیروهای خودی که البته این مسئله در مبحث میزان حساسیت دشمن قبلاً آمده است.
  6. پیش‌بینی‌های صحیح در ارتباط با حفظ مناطق تحت مسئولیت خود لکن تدابیر اندیشیده شده جهت این پیش‌بینی‌ها ضعیف بوده است.
  7. بازدیدهای مکرر فرماندهان از خطوط پدافندی.
  8. ثبت تیر توپخانه‌ها و ادوات دشمن بر روی جاده‌های مواصلاتی خودی.
  9. اتخاذ تدابیر پدافندی در ارتباط با ساحل خور عبدا...
  10. فعالیت‌های نخل کنی در جهت ایجاد میدان نبرد در ساحل نزدیک که البته این موضوع همانند بند (1) به علت اشغال نشدن مواضع جدید تا زمان شروع عملیات قادر به بهره‌برداری نگشت.
  11. فعالیت سوزاندن چولان‌ها جهت به وجود آوردن میدان دید مناسب نیروهای در خط خود.
  12. احداث شبکه راه‌های مواصلاتی موازی و عمود بر رودخانه اروند جهت سرعت عمل بخشیدن پشتیبانی‌های خدماتی و رزمی خطوط پدافندی به‌منظور بالا بردن بنیه دفاعی خود.
  13. مانورهای متعدد توسط واحدهای زرهی خود.
  14. تمرینات طرح‌های پاتک خود.
  15. آموزش‌های شیمیائی.
  16. انجام گشتی شناسایی توسط مردان قورباغه‌ای خود به‌منظور کسب اطلاعات از وضعیت نیروهای خودی.
  17. نفوذ ستون پنجم به خاک جمهوری اسلامی.
  18. اسیر نمودن اهالی روستاهای عرب‌زبان خودی.
  19. برقرار کردن ارتباط باسیمی در تمام خطوط پدافندی.

نقاط ضعف دشمن در قبل از عملیات

**********************

  1. عدم اشغال مواضع جدید.
  2. واگذار کردن خط حد بیش‌ازحد به یگان‌های خود.
  3. عدم به‌کارگیری نیروی احتیاط قوی در منطقه.
  4. فاصله بیش‌ازحد سنگرهای اجتماعی با یکدیگر.
  5. توجه نکردن به جذر و مد دریا.
  6.  
  7. نداشتن کمین‌های متعدد.
  8. عدم تحلیل صحیح از حرکت نیروهای خودی.
  9. تازه تشکیل بودن قرارگاه سپاه هفتم.
  10. در نظر نگرفتن توپخانه‌های متعدد با توجه به دارا بودن مواضع متعدد توپخانه.
  11. مشکل دانستن عملیات نیروهای خودی در این منطقه در ارتباط با عبور از رودخانه.
  12. عدم اطلاع از وجود نیروهای خودی.
  13. دیر انتقال دادن اخبار به‌دست‌آمده از نیروهای خود به رده‌های بالا به دلیل رعایت سلسله‌مراتب.
  14. اعتماد بیش‌ازحد به موانع خود.
  15. توجه نکردن به مشکلات.
  16. عدم کارایی نیروهای در خط.
  17. بکار بستن تدابیر خود نسبت به مسدود کردن نهرها و کنترل آن‌ها و توجه کافی ننمودن به مناطقی که فاقد نهر بودند.
  18.   بودن و سطحی‌نگری فرماندهان سپاه هفتم و عدم توجه به نظرات فرماندهان زیردست خود.

نقاط قوت دشمن در حین عملیات:

  1. مقاومت بیش‌ازحد واحدهایی از دشمن
  2. هوشیاری دشمن زمانی که نیروها جهت عبور وارد آب گشتند. با منورهای خود در رنگ‌های مختلف افزایش می‌یافت.
  3. اعلام آماده‌باش نیروهای در خط یک ساعت قبل از عملیات.
  4. برقرار بودن ارتباط بی‌سیمی و احتمالاً باسیمی فرمانده تی 111 با فرمانده ل 26 تا سه روز بعد از عملیات.
  5. سرعت عمل در ارتباط با وارد نمودن تقویت‌های اولیه از مناطق دیگر.
  6. اجرای پاتک‌های مستمر و تأخیری.
  7. تخلیه پایگاه موشکی.
  8. بهره‌برداری از هوانیروز خود به‌طور وسیع
  9. بهره‌برداری از شناورهای خود جهت به گلوله بستن نیروهای خودی از طریق آب‌های خور عبدا...
  10. بمباران‌های هوائی خطوط پدافندی و عقبه‌های خودی.
  11. کشف کردن تک اصلی و وارد نمودن یگان‌های متعدد جهت جلوگیری از پیشروی نیروهای خودی.
  12. به وجود آوردن جا پا در جنوب کارخانه نمک و ضلع شرقی کارخانه نمک.
  13. انهدام و بمباران پل‌های ارتباطی رودخانه بهمنشیر.
  14. اجازه ندادن به نیروهای خودی در ارتباط با احداث پل بر روی اروندرود.
  15. تقویت سکوهای البکر و الامیه از طریق هوا و دریا.
  16. فشارهای بیش از حد جهت گرفتن تلفات وانهدام تجهیزاتی و نیروهای خودی.
  17. مسدود کردن جاده‌های ارتباطی توسط توپخانه‌های خود.
  18. اجرای آتش سنگین توسط کلیه جنگ‌افزارهای خود بر روی خطوط پدافندی جدید نیروهای خودی.
  19. پاتک‌های متعدد و دیوانه‌وار جهت پائین آوردن توان نیروهای خودی.
  20. اقدام به بمباران‌های وسیع شیمیائی جهت از بین بردن نیروهای خودی در عقبه‌ها و خطوط نیروهای خودی.
  21. اقدام به تک‌های محدود در مناطق دیگر جهت تجزیه تدابیر فرماندهان خودی و نیروهای خودی.

نقاط ضعف دشمن در حین عملیات:

*********************

  1. نداشتن شرایط زمین جهت مانور یگان‌های زرهی و مکانیزه و پیاده به‌صورت وسیع.
  2. محدود بودن دشمن در ارتباط با ورود به منطقه تنها از طریق سه جاده (کانالیزه بودن).
  3. زیر آتش قرار گرفتن ستون‌های دشمن بر روی جاده‌ها.
  4. دیر کشف کردن تک اصلی نیروهای خودی.
  5. نداشتن رهبری واحد در منطقه.
  6. متکی بودن یگان‌های زرهی و مکانیزه دشمن به مانور در جاده‌‌ای موجود.
  7. نداشتن توپخانه قوی و عدم آتش سازمان‌یافته.
  8. احتیاط‌های دور از دسترس.
  9. عدم توجیه نیروهای پاتک کننده.
  10. عدم کارایی نیروهای هوائی عراق به دلیل وجود شرایط جوی نامناسب و وجود پدافند هوائی خودی.
  11. پائین بودن سرعت احتیاط‌های دشمن دررسیدن به منطقه.
  12. نداشتن روحیه رزمی نیروهای دشمن به دلیل مشاهده کشته‌ها و زخمی‌های خود.
  13. بی‌اعتماد بودن نیروهای دشمن نسبت به فرماندهانشان در ارتباط با هدایت آن‌ها.
  14. محدود بودن محور ام‌القصر به یک پل جهت پشتیبانی خدماتی رزمی.
  15. آوردن پرسنل در حال آموزش خود در نبرد.
  16. متلاشی شدن واحدهایی از دشمن به دلیل بدون تدبیر وارد عمل شدن.

حرکات احتمالی آینده دشمن

*****************

پس از قطع حرکت‌های افندی نیروهای خودی که دشمن هماهنگ با حرکت‌های افندی نیروهای خودی اقدام به پاتک‌های بازدارنده و تأخیری می‌نمود و پس از اطمینان حاصل نمودن از زمین‌گیر شدن نیروهای خودی، دشمن بعثی جهت به دست آوردن مناطق ازدست‌رفته اقداماتی احتمالی در منطقه عملیاتی والفجر 8 بنا به اولویت انجام می‌دهد البته این نکته قابل‌ذکر است که دشمن هماهنگ با چنین حرکت‌هایی، فعالیت‌های مهندسی جهت ایجاد استحکامات و جاده‌های ارتباطی به‌منظور به وجود آوردن عقبه‌های مطمئن جهت خطوط پدافندی خود در محور ام‌القصر به احداث یک سری جاده‌های فرعی از جاده استراتژیک به جاده ‌ام‌القصر می‌نماید.

اقدامات احتمالی آینده دشمن در این زمینه به شرح زیر خواهد بود:

اولویت اول: اولویت یکم حرکت‌های احتمالی دشمن در منطقه عملیاتی والفجر 8 بدین‌صورت است که دشمن تلاش می‌نماید ضمن پدافند در دیگر محورهای پدافندی این منطقه جای پای جدیدی در محور ام‌القصر به وجود آورد و به‌طورکلی سعی و تلاش می‌نماید تا خطوط پدافندی خودی را به‌صورت یک خط مستقیم درآورد و در بعضی از نقاط خطوط پدافندی خودی سعی درگرفتن جناح از نیروهای خودی نماید. (احتمالاً در محور جاده ‌ام‌القصر).

اولویت دوم:

اولویت دوم حرکت‌های احتمالی دشمن در منطقه عملیاتی والفجر 8 بدین‌صورت می‌باشد که پس از به اجرا درآوردن اولویت یکم و به وجود آمدن شرایط زمین مساعد جهت مانور یگان‌های زرهی و پیاده خود بدون متکی بودن به جاده اقدام به پاتک‌های اصلی خود بدین‌صورت می‌نماید:

محور اول: جاده اول (البحار) تا نخلستان به علت شرایط و وضعیت زمین پوشیده از نخلستان و فرورفتن نیروهای خودی در خط پدافندی و زمین به علت جنگ ویژه آن تدبیر این‌چنین خواهد ریخت و این محور را که در حاشیه اروند است، آتش زرهی و دیگر جنگ‌افزارهای خود را بر روی عقبه‌ها متمرکز خواهد کرد و سعی در تهدید نمودن عقبه‌های خودی می‌نماید و با حرکات خود که در تمام شبانه‌روز انجام خواهد داد طوری وانمود می‌کند که ما تصور کنیم تک اصلی دشمن در این منطقه است تا کلیه آتش‌های خود را در این منطقه متمرکز نماییم‌ و احتیاط‌های خود جهت حفظ این منطقه را بکار ببندیم.

توضیح اینکه: در این محور از نیروهای کماندویی و مخصوص به‌صورت انبوه و یگان‌های زرهی و مکانیزه به‌طور محدود استفاده می‌نماید؛ زیرا که این محور به دلیل نزدیک بودن به عقبه‌های خودی در ساحل اروند از حساسیت بالائی از طرف نیروهای خودی برخوردار است.

محور جاده استراتژیک:

دشمن در این محور علاوه بر اینکه عمده نمایش قدرت خود را با به‌کارگیری یگان‌های زرهی مکانیزه، پیاده، سعی در تأمین جناح خود جهت تک نیروهای خود در محور جاده البحار و بستن عقبه نیروهای خودی در محور ام‌القصر می‌نماید؛ که این امر مستلزم این است که شرایط زمین برای او مساعد گردد؛ و اهداف اولویت یکم را کاملاً در ارتباط با مستقیم کردن خطوط پدافندی نیروهای خودی به دست آورده باشد. چنانچه اهداف اولویت یکم را در این محور کاملاً نتوانسته باشد به دست آورد. بر روی جاده به‌صورت سیخ اقدام به فشار آوردن می‌نماید.

محور جاده‌ام القصر:

دشمن در این محور موفقیت‌های نسبی تاکنون به دست آورده است و می‌توان گفت حرکت‌های احتمالی دشمن در این محور نسبت به محورهای دیگر از سرمایه‌گذاری بیشتری برخوردار باشد چراکه آتش نیروهای خودی روی سازمان‌دهی و عقبه آن‌ها کمتر مؤثر است.

2- پشتیبانی هوانیروز در جهت ضربه زدن به جناح نیروهای خودی.

3- تأمین از طرف جناح راست خود به دلیل وجود خور عبدا...

4- استفاده از کلیه امکانات دریایی خود در جهت اجرای آتش، انتقال نیروی پیاده و غیره.

5- وضعیت بد و نامساعد پدافندی نیروهای خودی در این محور.

6- بهترین محور جهت هماهنگی با محور جاده استراتژیک می‌باشد با استفاده از جاده‌ها و اضلاع کارخانه نمک.

توضیح اینکه: دشمن حرکات اولویت یکم را در بعضی از محورها مثل کارخانه نمک شروع کرده است و در محورهای دیگر در آینده نزدیک شروع خواهد کرد؛ و ضمناً چنانچه دشمن در محور جاده ‌ام‌القصر در حرکت‌های احتمالی اولویت دوم کاری از پیش نبرد تلاش اصلی خود را روی محور جاده البحار می‌گذارد. به‌طورکلی می‌توان گفت دشمن احتمالاً از دو محور تک می‌نماید. از یک محور پشتیبانی می‌کند و هماهنگ با حرکت‌های احتمالی اولویت دوم جهت بر هم زدن سازمان نیروهای خودی در خطوط پدافندی و عقبه‌ها و قطع کردن پشتیبانی‌های خدماتی ورزمی از طریق هوا و زمین اقدام به بمباران شیمیائی و آتش شدید بر روی نیروهای خودی و منهدم کردن کلیه پل‌های ارتباطی بر روی بهمن‌شیر و در صورت احداث پل بر روی اروند از سوی نیروهای خودی اقدام به زدن پل‌های ارتباطی اروند می‌نماید.

دلایلی که می‌توان ذکر نمود که اینکه دشمن اقدام به چنین حرکت‌های در آینده می‌نماید عبارت‌اند از:

1- حائز اهمیت بودن منطقه عملیاتی والفجر 8، به لحاظ مسائل سیاسی، نظامی، اقتصادی.

2- منهدم شدن درصد بالائی از تعدادی از واحدهای اصلی دشمن.

3- به دلیل وجود داشتن مورد دوم ترس از آن دارد که چنانچه نیروهای اسلام در مناطق درگیری تک نماید با چه نیرویی آزادی می‌تواند جلوگیری از اقدامات نیروهای کفر ستیز اسلام بنماید.

4- به دلیل قادر نبودن دشمن جهت باز کردن جبهه جدیدی در خاک خودش.

5- به دلیل فلج گشتن نیروی دریایی‌اش.

6- به دلیل جلوگیری نمودن از نزدیک شدن نیروهای اسلام به یکی از اهداف استراتژیکی خود (بصره)

7- به دلیل از دست دادن اعتبار قدرت خود در میان همسایگان خود.

8- به دلیل تهدید شدن شهر بندری ‌ام‌القصر.

9- به وجود آمدن جناح در خطوط پدافندی خود در ساحل غربی اروند که این موضوع برای دشمن پیامدهای منفی در پی خواهد داشت.

لازم به تذکر است که دشمن احتمالاً هماهنگ با حرکت‌های احتمالی اولویت دوم اقدامات احتمالی زیر را انجام می‌دهد:

1- اقدام به تک نمودن (محدود) در محور جزیره جنوبی و دیگر مناطق به‌طور دیوانه‌وار جهت کشاندن و تضعیف نیروهای خودی از این منطقه و تجزیه تدابیر فرماندهان نیروهای خودی و معطوف کردن افکار مسئولین خودی جهت مقابله با این‌گونه حرکت‌های دشمن.

2- احتمالاً جنگ شهرها را توسط هواپیماها و موشک‌های زمین به زمین خود شروع می‌نماید.

پیشنهادات: پیشنهادهای زیر جهت تثبیت خطوط پدافندی جدید و کاهش دادن فشارهای دشمن در منطقه عملیاتی والفجر 8، ارائه می‌گردد:

1- اقدام به تک‌های محدود و نفوذی در مناطق دیگر خصوصاً مناطق تحت مسئولیت‌های سپاه 4، 6، 63 دشمن

2- اقدام به اجرای آتش تهیه در مناطق دیگر

3- اجرای آتش توپخانه همانند روزهای اول عملیات بر روی عقبه‌ها و جاده‌های دشمن به‌طور مستمر و مؤثر در منطقه عملیاتی والفجر 8.

4- بمباران‌های هوائی مراکز تجمع دشمن.

5- بمباران شیمیائی دشمن جهت متلاشی کردن نیروهای آن و بر هم زدن سازمان دشمن و مقابله‌به‌مثل کردن جهت وادار کردن دشمن در ارتباط با کاهش دادن بمباران‌های شیمیائی خود.

6- افزایش دادن پدافندهای هوائی خودی در منطقه.

7- تعجیل درگرفتن سریع سکوهای البکر والامیه به هر طریق ممکن جهت برقرار کردن تأمین دهانه خور عبدالله و استفاده وسیع از نیروی دریاییی بمنظور برقرار کردن تأمین جناح چپ نیروهای خودی در محور ام‌القصر

8- پیشنهاد جهت احداث پایه‌های بلند به ارتفاع 100 متر و به‌طرف رودخانه بهمنشیر و نزدیک پل‌های ارتباطی بر روی رودخانه و ارتباط دادن این پایه‌ها به همدیگر به‌وسیله سیم بگسل یا هر نوع سیم دیگر.

به‌منظور جلوگیری نمودن از شیرجه هواپیماهای دشمن در زدن این‌گونه پل‌های خودی.

9- اقدام به تک‌های ایذائی به‌طور مستمر در هر شب جهت برهم زدن سازمان و آرایشات و گرفتن تلفات و وارد آوردن خسارات تجهیزاتی از دشمن در منطقه عملیاتی والفجر 8.

10- اقدام به عملیات‌های چریکی و سیم در کلیه شهرهای عراق توسط انقلابیون مسلمان جهت ایجاد رعب و وحشت در دل حاکمان عراق و واردکردن خسارت‌های فراوان اقتصادی به عراق.

11- بالا بردن کیفیت‌های تبلیغاتی به‌منظور ایجاد جنگ روانی برعلیه دشمن جهت تخریب روحیه نیروهای دشمن.

12- به‌کارگیری ادوات زرهی و موشک‌های ضد زره به‌طور صحیح و اصولی.

13- هماهنگی در استفاده صحیح از کلیه سلاح‌های سبک نیمه سنگین و سنگین نیروهای خودی جهت زیر آتش قرار دادن دشمن در زمان‌های پاتک دشمن.

14- افزایش خمپاره اندازهای 60 م‌م و 81 م‌م در خطوط مقدم نیروهای خودی جهت اجرای آتش انبوه و موثر برعلیه نیروهای پیاده و تجهیزات دشمن.

15- رفع نواقص اهداف از پیش تعیین‌شده خصوصاً محور ام‌القصر و کارخانه نمک که این مناطق چنانچه در دست دشمن باقی بمانند جاپاهای امیدوارکننده‌ای برای دشمن می‌باشد.

به امید پیروزی رزمندگان اسلام و نابودی رژیم بعثی عفلقی به یاری پروردگار قادر توانا آمین یا رب‌العالمین.

واحد اطلاعات قرارگاه کربلا

 

تصاویر مرتبط: 
جبهه های نبرد: