مرکز اسناد و تحقیقات
دفاع مقدس

رویدادهای 29 آبان؛

 
 
روزشمار اسناد سازمان ملل

گزارش شناسایی ساحل دشمن (اروند) در عملیات والفجر8

چاپلینک ثابت
شماره سند: 
10825
نوع سند: 
اسناد نظامی
زبان: 
فارسی

تاریخ تهیه

20
آبان
1364
تعداد: 
2 برگ
محل نگهداری: 
آرشیو مرکز اسناد دفاع مقدس
چکیده: 

شناسایی سواحل غربی اروندرود، از مشکل‌ترین و پیچیده‌ترین مقدمات آماده‌سازی عملیات والفجر8 و پیشروی به‌سوی منطقه فاو بود. نیروهای شناسایی باید در تاریکی ضمن عبور از رودخانه عریض و خروشان اروند، بااحتیاط کامل، بدون هیچ‌گونه سروصدا و اقدامی که حساسیت نگهبانان دشمن را برانگیزد، خود را به ساحل پر از موانع گوناگون دشمن رسانده و راه‌های نفوذ به منطقه و استقرار یگان‌های ارتش عراق را پیدا می کردند.

متن سند: 

سه تن از نیروهای شناسایی واحد اطلاعات نظامی قرارگاه کربلای 2 در ساعت 19:30(1364/8/20)، شناسایی منطقه دشمن در ساحل اروندرود را آغاز کردند. آن‌ها مشاهدات خود را چنین گزارش کرده‌اند: در اوایل ساحل دشمن در حدود 8 متر خالی از چولان و دارای گل‌و‌لای بود. در ابتدای پوشش چولان یک‌رشته از میله‌های خورشیدی که دارای 7 شاخه بود و طول هر شاخه به 5/1 تا 2 متر می‌رسید، مشاهده شد که یک‌رشته سیم‌خاردار حلقوی روی آن‌ها کشیده شده بود. به فاصله حدود 7 متر بعدازاین موانع به یک‌رشته از میله‌های خورشیدی که هر میله دارای دوشاخه بود و طول هر شاخه حدود 4 متر بود، رسیدیم که در میان این رشته از موانع خورشیدی دشمن، یک‌رشته سیم‌خاردار تک‌رشته‌ای کشیده بود. تراکم این ردیف از موانع خورشیدی دشمن به حدی بود که به علت درهم‌رفته بودن شاخه‌های این موانع، عبور با دشواری و مشقت ممکن بود. سپس بعد از طی کردن مسافت 25 متر بازهم به یک‌رشته دیگر از موانع خورشیدی که هرکدام دارای شش شاخه و طول هر شاخه 5/3 الی 4 متر بود رسیدیم که یک‌رشته سیم‌خاردار حلقوی بر روی این ردیف از موانع دشمن کشیده شده بود. توضیح اینکه موانع خورشیدی که دارای شاخه‌هایی به طول 3 الی 4 متر می‌باشند، 5/1 متر از طول هر شاخه در زمین فرورفته و مابقی آن بیرون قرارگرفته است. همچنین، موانع خورشیدی که شاخه‌هایی به طول 2 متر دارد، یک متر از طول شاخه در زمین فرورفته و مابقی بیرون قرار دارد. پس از طی مسافت 20 الی 25 متر از موانع سوم، به حدود 50 متری دشمن رسیدیم که از این فاصله صدای نگهبانان دشمن به‌خوبی شنیده می‌شد. همچنین مشاهده گردید که سنگرهای دشمن دارای تجمع نسبتاً خوبی می‌باشند و به منطقه جلو خودی [خط مقدم نیروهای خودی] بسیار حساس هستند. ضمناً هنگام حرکت در چولان‌های ساحل دشمن، در بعضی از نقاط که پوشش چولان کمتری داشت و سطح زمین گل‌ولای بود، پا در آن فرومی‌رفت و ایجاد سروصدا می‌کرد.

 

تصاویر مرتبط: 
جبهه های نبرد: