صدای ماندگار؛

چون برای خدا می جنگیم عاقبتش پیروزی است

۳۹ سال پیش شهید علی صیادشیرازی در «عملیات والفجر ا» از سرانجام جنگ تحمیلی سخن گفت و بیان داشت: برای اینکه خواستن مبدل به توانستن بشود، همیشه باید با خدا باشیم. باید این خواست را با خواست خدا هماهنگ کنیم.

به گزارش تارنمای مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، شهید امیر سپهبد علی صیاد شیرازی از فرماندهان ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران نقش موثری ایفا کرد. او فرماندهی عملیات‌های ثامن‌الائمه، طریق‌القدس، فتح‌‌المبین و بیت‌المقدس در جنگ تحمیلی را بر عهده داشت. این شهید همچنین فرماندهی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی، عضویت در شورای عالی دفاع ملی، معاونت بازرسی ستاد فرماندهی کل نیروهای مسلح و جانشینی رئیس ستاد کل نیروهای مسلح را بر عهده داشت.

شهید علی صیاد شیرازی در ۱۶ فروردین‌ماه سال ۱۳۷۸ همزمان با عید خجسته غدیر با حکم مقام معظم فرماندهی کل قوا به درجه سرلشکری نائل آمد و یک هفته پس از آن در روز شنبه ۲۱ فروردین‌ماه در حوالی خانه‌اش مورد سوء قصد عوامل منافق قرار گرفت و به شهادت رسید. 

آنچه در ادامه می‌شنوید، سخنان منتشرنشده شهید علی صیاد شیرازی است که مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس این صوت تاریخی را به مناسبت بیست‌ و سومین سالگرد شهادت این سردار رشید اسلام برای نخستین بار منتشر می‌کند:

در این صوت شهید علی صیاد شیرازی در ۱۳ فروردین ماه سال ۱۳۶۲ در بحبوحه «عملیات والفجر ۱» درباره بشارت خداوند خطاب به رزمندگان اسلام بیان داشت:

«برای اینکه خواستن مبدل به توانستن بشود برادران، ما همیشه باید با خدا باشیم. باید این خواست را با خواست خدا هماهنگ کنیم. خواست خدا در این است که برای ما فراز و نشیب‌های نبرد فراهم می‌کند، گاهی اوقات پیش می‌رویم با سرعت، گاهی اوقات در تنگنا قرار می‌گیریم، گاهی اوقات پیروز می‌‌شویم و آن همه اسیر و آن همه غنائم و آن همه زمین را آزاد می‌کنیم، گاهی اوقات هم می‌بینیم گیر می‌کنیم متوقف می‌شویم، شهید می‌دهیم، اسیر می‌دهیم و همه اینها، این فراز و نشیب‌ها، عاقبتش به پیروزی است، چون برای خدا می‌جنگیم «و إنَّ جُندَنا لهم الغالبون» همیشه بشارت خدا برای ما بوده و هست و خواهد بود.

و اینجا برای اینکه خواست ما با خواست خدا توأم باشد برادران عزیزم، ما تک تکمان بایستی در خودسازی بکوشیم، در تک تکمان شب و روز که داریم برای خدا می‌جنگیم در میدان جنگ هم هستیم، از همه جاهای سرزمین‌هایی که ما داریم توی مملکتمان، اینجا با برکت‌تر است، نمازها اینجا می‌چسبد، عبادت‌ها می‌چسبد، دورهمایی‌ها برکت‌‌آمیز است، همه‌شان، ولی استفاده کنیم. یادمان نرود غرق فقط عمل نشویم، غرق شب و روز کار کردن نشویم، در کنارش ذکر و وردمان به خدا باشد که همانطور که خدا ما را می‌نامد ما هم او را بنامیم، از یادش غافل نمانیم؛ اگر این کار را کردیم تک تک، در جمع یک عده با خدا، یک عده با نیت خدا خواهیم بود و چون حرکتمان برای خداست در جلوی ما چیزی نمی‌‌تواند دوام بیاورد.»